Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2008

ΑΥΠΝΙΕΣ


Πάντα πίστευα ότι ήμουν μια αρκετά έξυπνη κοπέλα. Πάντα πίστευα ότι ήμουν δυνατή! Ότι ακόμα κι όταν με παίρνει από κάτω, ακόμα κι όταν μιζεριάζω, ακόμα κι όταν γκρινιάζω ότι δεν μπορώ στο τέλος θα τα καταφέρω! Και τώρα κοιτάω τον εαυτό μου και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί φέρομαι τόσο χαζά! Γιατί δείχνω τόσο αδύναμη! Γιατί αφήνομαι έρμαιο καταστάσεων και συναισθημάτων που θα πρεπε προ πολλού να έχω τερματίσει! Όταν μάλιστα αυτές οι καταστάσεις -αυτή μάλλον η κατάσταση- έχει ουσιαστικά λήξει εδώ και καιρό! Γιατί ενώ όλα τελειώσαν εγώ δεν βάζω το τέλος και μέσα μου παρά αφήνομαι να σκέφτομαι τα ίδια και τα ίδια, να χαλιέμαι, να κολλάω!
Ξέρω ότι φέρομαι ηλίθια! Ξέρω ότι μόνη μου δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να προχωρήσει και δεν ξέρω γιατί το κάνω αυτό! Κουράστηκα εγώ η ίδια -πόσο μάλλον οι κοντινοί μου άνθρωποι- να ασχολούμαι ακόμα με κάτι που πλέον δεν υπάρχει! Αλλά δεν έχω τη δύναμη, κι αυτό με πληγώνει περισσότερο, να βγω από αυτό το αρρωστημένο που μου συμβαίνει!
Ίσως γιατί ξέρω ότι μόνο όταν βάλω εγώ μέσα μου το "τέλος" θα τελειώσει οριστικά, κι αυτό ακόμα δεν μπορώ να το δεχτώ! Ακόμα κι αν ήμουν εγώ που το προκάλεσα να τελειώσει!
Πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να μπορεί να με μεταλλάσει τόσο πολύ; Πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος εδώ και πέντε χρόνια να επηρεάζει τόσο πολύ την ψυχολογία μου, να νιώθω τόσο ευάλωτη και αδύναμη απέναντί του!

Η foto από Princess of Shadows

Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2008

ΟΙ 7 ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΜΟΥ!!!


Όχι, όχι αγγελάκι μου δεν χάνομαι πάλι. Πάντα εδώ είμαι, απλά για διάφορους λόγους όλο λέω ότι θα γράψω στο μπλογκ μου κι όλο στέκομαι να κοιτάω την οθόνη χωρίς να μπορώ να γράψω τίποτα... Ούτε καν για το παιχνιδάκι στο οποίο με προσκάλεσες και υποσχέθηκα να γράψω! Όμως εδώ είμαι και ήρθε η ώρα να αποκαλύψω τις 7 δικές μου αλήθειες!!! Λοιπόοοον....


1. Όταν με ρωτούσαν μικρή τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω συνήθιζα να αφήνω τους γύρω μου με το στόμα ανοιχτό να χάσκει. Από την ηλικία των 9 χρόνων το όνειρο μου ήταν να γίνω αστροφυσικός! Πάντα με συνέρπαζε το απέραντο και άγνωστο σύμπαν με τα χιλιάδες μεγάλα και μικρά αστέρια, τους πλανήτες, τις μαύρες τρύπες και όλα αυτά τα φαινόμενα που συμβαίνουν τόσο μακριά από εμάς και που πολλές φορές καταλήγουν σαν φαντασμαγορικό show στα μάτια μας. Στα 16 μου με έπεισαν ότι ίσως πρέπει να βρω κάτι πιο εφικτό και πιο ρεαλιστικό για να ασχοληθώ. Η αλήθεια όμως είναι ότι ποτέ δεν αγάπησα τα οικονομικά όσο την αστροφυσική...

2. Σταμάτησα να παίζω με τις κούκλες μου πολύ πολύ αργά, στην ηλικία των 14 χρόνων. Πράγμα που με σοκάρει όταν σκέφτομαι τι κάνουν τώρα οι σημερινές 14χρονες!!! Και ναι έχω ακόμα όλες μου τις κούκλες και τα αξεσουάρ τπυς φυλαγμένα στο πατάρι και δε σκοπεύω να τα πετάξω!!!!

3. Στα 13 μου πέρασα ένα μαύρο καλοκαίρι γιατί είχα αρρωστήσει πολύ άσχημα και ενώ είχαμε πάει οικογενειακώς τις διακοπές μας στο χωριό και όλοι πήγαιναν για μπάνιο, εγώ έμενα μόνη στο σπίτι με τη γιαγιά να λιώνω από τη ζέστη και από τον πυρετό. Τότε ήταν που αποφάσισα ότι έπρεπε να κάνω κάτι δημιουργικό για να περνάω πιο ευχάριστα το χρόνο μου. Και άρχισα κρυφά από όλους να γράφω ένα βιβλίο. Ένα μικρό παιδικό μυθιστόρημα για 3 φίλες που έφυγαν από τα σπίτια τους για να κάνουν το γύρω του κόσμου. Ένιωθα τόσο ενθουσιασμένη και τόσο ευτυχισμένη όταν έγραφα που τελικά ξέχασα και την αρρώστια και την ζέστη και τα χαμένα μου καλοκαιρινά μπάνια!!!

4. Μιλάω πάντα πολύ γρήγορα και πολύ δυνατά και φυσικά κουνάω και τα χέρια σαν ανεμόμυλος λες και αν δε δειχνω παράλληλα τι θέλω να πω ο άλλος δε θα με καταλάβει... Και ναι!!! Για αυτούς τους λόγους και για αυτό το τόσο κομψό και διακριτό γέλιο μου με κοροιδεύουν συνέχεια!!!

5. Ερωτεύομαι πολύ δύσκολα και ακόμα πιο δύσκολα ξεκολλάω από τον έρωτα μου για κάποιο πρόσωπο. Αν και με τρομάζει και με στενοχωρεί η μοναξιά την προτιμώ από το να μπαίνω σε σχέσεις απλά για να λέω ότι είμαι με κάποιον. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι ίσως να είμαι και λάθος αλλά για μένα πρώτα ερωτεύεσαι και μετά είσαι με τον άλλον. Μου φαίνεται αδύνατο να γίνει το ανάποδο και όταν προσπάθησα να το δοκιμάσω επιβεβαίωσα την αρχική μου άποψη.

6. Σιχαίνομαι τις ταμπέλες και σιχαίνομαι και τους μονοδιάστατους ανθρώπους. Επίσης σκέφτομαι συχνά ότι αν συναντιόντουσαν οι διάφορες ομάδες ανθρώπων που συναναστρέφομαι και μιλούσαν για μένα θα κατέληγαν ότι μιλάνε για πολλές διαφορετικές κοπέλες και όχι για μία και μοναδική! Όλοι έχουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα μου και δεν μπορούν να καταλάβουν ότι μπορώ να είμαι εντελώς χαζοχαρούμενη κάποιες φορές, μέχρι αηδίας σοβαρή και σκεπτόμενη κάποιες άλλες, ότι σε κάποια θέματα είμαι δυναμική αλλά σε κάποια άλλα απίστευτα μαλθακή και γεμάτη ανασφάλειες! Γιατί να πρέπει όλες τις ώρες να είμαι η ίδια και να αντιμετωπίζω τα πάντα με τον ίδιο τρόπο;;;

7. Οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται να ανοίξουν τις καρδιές τους, εγώ όμως τρέμω στην ιδέα του να ανοίξω το μυαλό μου και τις σκέψεις μου...


Αυτές οι δικές μου αλήθειες!!! Δίνω την σκυτάλη σε όποιον θέλει να αοκαλύψει τις δικές του γιατί δε ξέρω ποιοι έχετε παίξει ήδη αυτό το παιχνιδάκι!!!